1+1

Eksi sonsuzundan artı sonsuzuna ilerlerken f* fonksiyonu, bir integralin kolları arasında, soru: çıktığım(ız) bütün yokuşlara değecek mi? O tepe nokta ki an itibariyle ayaklarımı(zı)n altında, taze havayı içime çekiyorum derin derin, uzun uzun, böylelikle belki uçabilirim bile? burda güneşime çok daha yakınım, sıcacık herşey/en sevdiğim gibi/ (bu cevap için yeterli?). kadrajımdaki (nispeten(neye göre? :) )) küçülen nesnelere bakıp şaşırıyorum, oysa ki bütün mesele mesafe. Kelimelerin XXL lığı korkutmuyor şimdi, dostum, onlar varolma sebeplerinin paralelini söylüyor sadece! Diliyorum ki çok geniş olsun üzerinde durduğumuz alan (olsun olsun olsun!), uçsuz bucaksız.. (birkaç metrekarelik gözkamaştıran zirvedense.)